Ellen Huinink

Ellen Huinink – Ellen doet

Door de manier waarop wij in Nederland werk hebben ingericht, sluiten we automatisch veel mensen buiten dit systeem. Ik ben tegen uitsluiting, buitensluiten, exclusie. Het ligt niet aan de mensen dat zij niet mee kunnen komen, het ligt aan het systeem.

Werk is vaak de oorzaak van maatschappelijke problemen. Problemen als burn-out, depressie, lichamelijke klachten, werkloosheid, ziekteverzuim. Het kost onze samenleving allemaal veel geld. En de getroffenen vallen buiten de boot, zij doen (tijdelijk) niet meer mee.

En daar zit ook direct de oplossing die werk kan bieden; het geeft structuur waardoor depressieve mensen weer zin in hun leven krijgen, het geeft je een sociaal netwerk, het gevoel erbij te horen en het brengt geld in het (overheids)laatje. Daarom moeten zoveel mogelijk mensen aan het werk. Het is een oplossing tegen de crisis. Meer mensen aan het werk: meer afdracht van sociale premies, meer inkomstenbelasting en meer consumenten.

Nu we in Nederland, o.a. door de crisis, steeds meer flexibel werken en meer zzp-ers dan ooit hebben, is het systeem in de war. Ten eerste omdat er eenvoudig weg te weinig premies en belastingen worden betaald. Dit is vooral voor de overheid een groot probleem, maar op de lange termijn ook voor ons als huidige werkenden. Want wie gaat onze AOW, WW, ziektewet betalen?

Op de tweede plaats raakt het systeem in de war, omdat er een wij-zij cultuur ontstaat. Zij die wel een vaste baan hebben, wij die blij moeten zijn met verlenging van ons contract. Zij die steun trekken en toch een eigen bedrijf hebben, wij die wel premies betalen voor die anderen.

Wat het antwoord hierop is, weet ik (nog) niet. Maar dat het anders moet weet ik wel. De overheid reageert met korte termijnoplossingen die hen in de 4 regeerjaren punten bij de kiezers moeten opleveren. Het is geen oplossing om de zzp-er dan maar in het oude huidige systeem te willen opnemen. Dat is als water naar de zee dragen. Werk is niet de oplossing tegen een sociaal isolement, het is er de oorzaak van.

Dit is het moment voor een grote verandering. Welke? Dat gaan we ontdekken. Ik weet namelijk niet hoe iedereen nu zelf werkelijk over werk denkt. Wat houdt ons bezig, waar lopen we tegenaan, wat zouden we willen? Laten we nu eerst eens verhalen ophalen over hoe mensen werk beleven. Geen percentages over de werktevredenheid of werkloosheidcijfers. Nee, de echte verhalen achter de vraag: hoe beleef jij jouw werk/leven?

Dat is waarom ik belangeloos meedoe aan WerkLeven. Omdat het anders moet en kan.